ترانه غم

آري ،  تنهايي غم انگيزترين واژه ايست كه لحظه به لحظه ي عمرم را با او سپري كرده ام.

در تمام شب ، چراغي نيست و ماه در وسعت بي انتهاي آسمان خويش تنهاست و قلب من نيز چون شب هاي بي ستاره تنهاي تنهاست .

در اين شب هاي غم انگيز تنهايي و بي قراري كه من با ماه اين مونس و ناظر شب زنده داريهاي خويش ، نجوا ندارم  ، كجاست آن اهل دلي كه شبي را با دل سوخته ما به صبح رساند و بزم و شادي را به يكباره با تمام حلاوت و شيريني به وجودم سرازير كند ، تا آسمان خزان زده نفسهايم را به دشتي از شقايق هاي هميشه بهار گره بزند .

و من همچنان در انتظار ملكه ي سرزمين دل ، تا مرا همره خود به فراسوي ماه بزم ستارگان ببرد تا كوير دلم را نويد طراوت و سرسبزي دهد .

اما باز دلم تنهاست و دوست دارم برايش بنويشم ، چون پر از دردم ، پر از رنج و نامرديهاي زمانه ، پر از دغدغه هاي روزگار .

مي نويسم كه چگونه در تنهايي هايم به اشكهاي هميشه همراهم ببه اين لشكر زلال و زيبا كه از ضميري پاك متولد مي شوند تا ياوران لحظات رنج و تنهايي من باشند ، پناه مي برم .

اما باز با اين همه تنهايي اميدوارانه به ديدار تو خرسندم .

اي عشق ، اي منجي جاودانه ، اي هميشه ماندگار ، با من بمان براي هميشه .

چرا كه با اين همه تنهايي ، تنها به اميد وصالت تا آخرين روز حيات جاودانه خواهم زيست .

آري ، آنگاه كهآدمي را انديشه اي جز مرگ نيست ، عشق تنها بهانه ايست براي دوباره زيستن .

سلام به دوستاي گلم .

اميدوارم كه شاد و دلتون خالي از غم باشه . اول از تمام دوستاني كه تا حالا زحمت كشيدن و به كلبه ي حقيرانه ي من اومدن تشكر مي كنم . اما حالا ، حالا

مزاحمتون شدم كه بگم به دليل شرايط شخصي و فشار هاي روحي قصد دارم در خونه ي دلمو ببندم و بار سفرمو برچينم . شايد يه روزي دوباره اومدم ، اومدم و از دل تنگيام ، از شادي هاي كه مشتاقانه انتظار شونو مي كشم براتون گفتم .

اما متن بالا ، اين مطلبو داخل كتابي خوندم كه فكر كردم مناسب حال و هواي من باشه .

نوشتم كه شما هم زحمت خوندنشو بكشيد .

تو اين فاصله كه نيستم دوست ندارم رابطمو با يك يك شما قطع كنم براي همين هر وقت فرصتش پيش اومد بهتون سر مي زنم.

                                                                                                 دلتون شاد وخرم